کجای این تظاهرها نشان از عشق و ایمان است؟
به هر سو میرود فریاد، ولیکن خانه ویران است
اگر خواهان آبادی، قدم نه در مسیر حق
که این ملک از دورو بودن، فقط در خون و خسران است
منصوریِ حمّامیِ بد حجم چغر ک..یر
کردی به دلش قمبل کونِ پسری گیر
گفتا که پسر نام نکوی تو چه باشد
ما را ز جمال و ز وقارِ تو خوش آمد
چو ناراست آید سخن سوی جان
حقیقت نیاید به چشمِ روان
نه کس داند این زندگی بهر چیست
نه گیتیِ بی انتها ملک کیست