Translate

۱۴۰۵ فروردین ۲۵, سه‌شنبه

در سایه‌ی مذاکره و جنگ

 


اِمروز کِ دَر خَبَرها زِ نَشَست و مُذاکِرِه گُفتَند، دِلِ مَردُم هَنوز دَر خَطَر اَست


اَز صُلح سُخَن رَفت وَلـی شَهر پُر اَز دود و صِدایِ خَفِه‌ی دَردِ سَر اَست


گُفتَند کِ راهی‌ست بَرایِ نَفَسی تازه، وَلـی هَر نَفَس اَز سایِه‌ی تَرس پُر اَست


دَر گُوشِ جَهان نَغمِه‌ی لَبخَند فِرِستادَند، اَما چِشمِ وَطَن خیس و نِگَران اَست


آن‌سویِ مِیز، حَرف زِ آرامِش و پِیمان شُد، این‌سوی، هَمِه خاطِرِه‌ها پُر شَرَر اَست


نامِ سَفَر و دِیدار و تَفاوُت بِ لَب آمد، اَما حاصِلِ آن، هَمچُنان بی‌اَثَر اَست


دَر کوچه، کَسی حوصِلِ تَحلیل نَدارَد، چُون زِندگی اَش دَر گِرِه‌ی نان و خَبَر اَست


مادَر بِ نِگاهَش نَفَسی سَرد کِشیدَست، می‌پُرسَد آیا اَین هَمِه وَعدِه گُذَر اَست؟


کودَک بِ صِدایِ دُورِ اَز اَنفِجار لَرزید، دَر ذِهنِ کُوچَکش هَنوز شَب مُختَصَر اَست


آن‌ها کِ زِ دُور دَست بِ دَستِ سِیاستند، آیا خَبَر اَز حالِ دِلِ بی‌سِپَر اَست؟


دَر مِیزِ مُذاکِرِه سُکوتی پُر اَز اِبهام، دَر شَهر وَلـی فَریادِ نِهان پُر اَثَر اَست


هَر وَعدِه کِ دَادَند، دِگَر بَعدِش اَز آن هَم، دَر خاطِرِه‌ها سایِه‌ی یِک دَردِ دِگَر اَست


این خاک پُر اَز خاطِرِه‌هایِ ناتَمام اَست، هَر خاطِرِه دَر سینه چُو آتِشگَر اَست


دَر بَند، کَسی چَشم بِ تَقویم دُوختَست، هَر روز بَرایش هَمِه‌چیز مُختَصَر اَست


گُفتَند کِ بیرون زِ سُتون‌هایِ سِیاهِ شَب، نوری بِرِسَد، اَما هَنوز این شَب دَر اَست


اَز مِنبَر و اَز حُکم، صِدایِ دِگَری نِیست، جُز آنکِ هَمین چَرخِ سِتَم چَرخِش‌گَر اَست


هَر بَار کِ اَز صُلح نِشان دادَند و خَندیدَند، فَرداش دِگَر داغی اَز آن پُر شَرَر اَست


مَردُم هَمِه دَر چَشمِ هَم، دَنبَالِ نِشانی، کِ آیا رَهی اَز اَین شَبِ بی‌پایان هَست؟


دَر دِل، هَنوز آن شُعلِه‌ی کوچَک نَمُردَست، هَرچَند کِ دَر ظاهِرِ اَمر، هَمِه بی‌خَبَر اَست


این وَعدِه کِ روزی بِرَسَد فَصلِ رِهایی، دَر سینِه‌ی هَر خَستِه‌دِلی زِندِه‌تَر اَست


دُنیا بِ تَماشایِ هَمین صَحنِه نِشَستَست، اَما نِگَهَش خالِی و بی‌سَنگَر اَست


این جَنگ فَقَط مَرز نِدَرید و نَشکَست، تا عُمقِ دِلِ مَردُمِ ما ریشِه‌گَر اَست


اَز نامِ مُذاکِرِه، اَز این گَردِشِ تِکرار، هَر روز دِلِ خَستِه دِگَر خَستِه‌تَر اَست


اَما نَفَسی هَست کِ خاموش نَگَردَد، این ریشِه دَر این خاک، قَوی‌تَر زِ هَر اَست


روزی بِرَسَد کِ هَمِه‌ی پَردِه فُرو ریزَد، آن روز کِ این قِصِه دِگَر پُر خَبَر اَست


هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر