دیماه آمَد و شَهر پُر اَز دود و شَرَر شُد
هَر کوچه پُر اَز جیغ و صِدایِ خَطَر شُد
اَز پُشتِ سِپَرها، نَفَسِ مَردُمِ خَستِه
دَر هَجمِ گُلوله، هَمِه خونینجِگَر شُد
جَوانی کِ فَقَط حَرف زَد و داد کِ «آزادی»
دَر ثانیِهای گُم شُد و بینامواَثَر شُد
مادَر سَرِ آن کوچه تَهِ شَب نِگَران مانْد
هَر لَحظِه بَرایش شَبیهِ یِک سَفَر شُد
دیوار پُر اَز سایِهی مَأمور و تَفَنگ بود
این خاک پُر اَز بویِ غَم و خُونِ تَر شُد
بَعضی نَرَسیدَند بِه فَردایِ جَوانی
بَعضی تَهِ زِندان، نَفَسِ آخِر شُد
اَکنون پَسِ آن هَمِه آتِش و سَرکوب
بازَم خَبَرِ دار و صِدایِ خَبَر شُد
اَز نامِ قَوانین، هَمِهجا حُکمِ سُکوت اَست
هَر چِهرِهی مَعصوم، دَر این دایِرِه گُم شُد
دُنیا هَمِه دیدَست و سُکوتَش نِگَران کَرد
گویی کِ غَمِ این هَمِه اِنسان، خَبَر شُد
اَما نَفَسِ این هَمِه بینام نَمُردِه
هَر قَطرِهی خون، تَبِ یِک شُعلِهوَر شُد
روزی بِرَسَد کِ هَمِه اَین نامهایِ خاموش
دَر حافِظِهی این وَطَن، آوایِ ظَفَر شُد
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر