وقتی این شب تمام شود

 

این شهر پُر از دود و نفس در خطر است

سال‌هاست که این چرخ ستم در سفر است

بعد از آتش‌بس، قبل از انفجار

 

این صُلح کِ گفتَند، نَفَسی مُختَصَر اَست

پُشتِ سُکوتَش، نَفَسِ جَنگ بَر اَست

خاموشی در میانه‌ی جنگ

 

این شهر پُر از دود و خبرهای ناتمام اَست

اینترنت که قطع است، جهان پشتِ نقاب اَست

در سایه‌ی مذاکره و جنگ

 

اِمروز کِ دَر خَبَرها زِ نَشَست و مُذاکِرِه گُفتَند، دِلِ مَردُم هَنوز دَر خَطَر اَست

اَز صُلح سُخَن رَفت وَلـی شَهر پُر اَز دود و صِدایِ خَفِه‌ی دَردِ سَر اَست

نوروز در سایه‌ی جنگ

 

این شهر پر از دود و نفس در خطر است

هر کوچه در این خاک، شبی بی‌سحر است

وطن در میان آتش و امید

 

کجای این تظاهرها نشان از عشق و ایمان است؟

به هر سو می‌رود فریاد، ولیکن خانه ویران است

اگر خواهان آبادی، قدم نه در مسیر حق

که این ملک از دورو بودن، فقط در خون و خسران است

از گرمابه تا منبر

 

منصوریِ حمّامیِ بد حجم چغر ک..یر

کردی به دلش قمبل کونِ پسری گیر

گفتا که پسر نام نکوی تو چه باشد

ما را ز جمال و ز وقارِ تو خوش آمد

فریادِ حقیقت در برابرِ دینِ ستم

 

چو ناراست آید سخن سوی جان

حقیقت نیاید به چشمِ روان

نه کس داند این زندگی بهر چیست

نه گیتیِ بی انتها ملک کیست

تا دو ساعت بعد از دفن

 

چون که او را در خیالاتم  فراوان داشتم

در اتاقم شب به شب آئینه بندان داشتم

جانم از عطر حضورش سبز بود آنطور که

در دل ِ سردِ  ِ زمستانم ، بهاران  داشتم

دیارِ خفقان

 

در دیارِ خفقان شکوه‌یِ کم بی شرفی ست

همرهی با‌‌ صفِ بیدادِ ستم بی شرفی ست

گرچه دارد سرِ  منبر سخن از خیر و صلاح 

کُنج‌خلوت هدفِ‌ شیخِ‌ حرم بی‌شرفی ست

«نسلِ جامِ زهر»

جنگ چند ساله تموم شده ولی

ما هنوزم صف به صف پر می‌کشیم

از هزار و سیصد و پنجاه و هفت

جامِ زهرِ چندمه سر می‌کشیم؟!

«از جامِ زهر تا پرچمِ سفید»

  

جنگ چند ساله تموم شده ولی

ما هنوزم صف به صف پر می‌کشیم

از هزار و سیصد و پنجاه و هفت

جامِ زهرِ چندمه سر می‌کشیم؟!

 

«صدای نسل ما»

قتل عام در حال وقوع است

ایران

گروه‌های حقوق بشری می‌گویند بیش از ۲۴۰۰ تظاهرکننده ضد دولتی در سرکوب خشونت‌آمیز توسط مقامات ایرانی کشته شده‌اند.