دیماه آمَد و شَهر پُر اَز دود و شَرَر شُد
هَر کوچه پُر اَز جیغ و صِدایِ خَطَر شُد
این شهر پُر از دود و نفس در خطر است
سالهاست که این چرخ ستم در سفر است
این صُلح کِ گفتَند، نَفَسی مُختَصَر اَست
پُشتِ سُکوتَش، نَفَسِ جَنگ بَر اَست
این شهر پُر از دود و خبرهای ناتمام اَست
اینترنت که قطع است، جهان پشتِ نقاب اَست
اِمروز کِ دَر خَبَرها زِ نَشَست و مُذاکِرِه گُفتَند، دِلِ مَردُم هَنوز دَر خَطَر اَست
اَز صُلح سُخَن رَفت وَلـی شَهر پُر اَز دود و صِدایِ خَفِهی دَردِ سَر اَست
این شهر پر از دود و نفس در خطر است
هر کوچه در این خاک، شبی بیسحر است
کجای این تظاهرها نشان از عشق و ایمان است؟
به هر سو میرود فریاد، ولیکن خانه ویران است
اگر خواهان آبادی، قدم نه در مسیر حق
که این ملک از دورو بودن، فقط در خون و خسران است
منصوریِ حمّامیِ بد حجم چغر ک..یر
کردی به دلش قمبل کونِ پسری گیر
گفتا که پسر نام نکوی تو چه باشد
ما را ز جمال و ز وقارِ تو خوش آمد
چو ناراست آید سخن سوی جان
حقیقت نیاید به چشمِ روان
نه کس داند این زندگی بهر چیست
نه گیتیِ بی انتها ملک کیست
چون که او را در خیالاتم فراوان داشتم
در اتاقم شب به شب آئینه بندان داشتم
جانم از عطر حضورش سبز بود آنطور که
در دل ِ سردِ ِ زمستانم ، بهاران داشتم
در دیارِ خفقان شکوهیِ کم بی شرفی ست
همرهی با صفِ بیدادِ ستم بی شرفی ست
گرچه دارد سرِ منبر سخن از خیر و صلاح
کُنجخلوت هدفِ شیخِ حرم بیشرفی ست
جنگ چند ساله تموم شده ولی
ما هنوزم صف به صف پر میکشیم
از هزار و سیصد و پنجاه و هفت
جامِ زهرِ چندمه سر میکشیم؟!
